CARITAS CHRISTI
Żeński Instytut Świecki na prawie papieskim
Czego szukasz?
Drogi, na której mogłabyś odpowiedzieć na Boże wezwanie: chcesz oddać Mu całe swoje życie
i jesteś pewna, że On chce, byś pozostała tam, gdzie jesteś, w swoim zawodzie, rodzinie, środowisku życia.
Usłyszałyśmy to samo wezwanie i staramy się odpowiedzieć na nie w Caritas Christi.
Miłość Chrystusa przynagla nas i chcemy złożyć Mu w darze całe nasze życie:
- oddać Mu się całkowicie w naszym stanie świeckim i poprzez ten stan
- żyć w pełni naszą konsekracją chrzcielną w celibacie wybranym z miłości do Niego
- w Kościele i dla Kościoła
- ukryte z Chrystusem w tajemnicy Ojca
- w siostrzanej wspólnocie
Zaangażowanie to odpowiada na wszystkie aspekty wezwania, jakie otrzymałyśmy i powadzi nas do głębokiej jedności naszego życia.
Kim jesteśmy?
Od samego początku Instytut Caritas Christi chciał być powszechny w każdym znaczeniu tego słowa.
Jesteśmy świeckimi katoliczkami wszelkich zawodów, wywodzącymi się z różnych środowisk i ze wszystkich kontynentów.
- Przez naszą różnorodność chciałybyśmy wspólnie wskazywać na pewien aspekt powołania wszystkich ludzi do świętości.
- Nasze powołanie stawia nas w sercu powszechnej misji Kościoła jako świeckie kobiety kontemplatywne i apostolskie.
- Pozostajemy w naszym środowisku, w którym podejmujemy obowiązki, odpowiedzialność i służbę, jakie związane sa z naszą szczególną misją, której korzenie tkwią w chrzcie:
świadczyć o Chrystusie przez nasze życie i obecność we wszystkich rzeczywistościach świata.
- Dlatego też, wyjąwszy sytuacje konieczne, zachowujemy dyskrecję o naszej donacji w Caritas Christi.
- Przeżywając w pełni nasz stan świecki, nie mamy ani dzieł, ani domów wspólnych i w żadnym momencie nie możemy żądać od Instytutu pomocy materialnej.
Jak i jakim duchem żyjemy?
- Chrystus wzywa nas do trwania w Nim, jak On sam trwa w nas. Pozwala nam wejść w Jego własną modlitwę i żyć Jego Duchem.
- W siostrzanej jedności pomagamy sobie żyć w tym duchu.
To powołanie, które dzielimy, wyrażone w Prawie Życia Caritas Christi, tworzy między nami siostrzane więzi.
- Nie żyjemy we wspólnocie, ale regularnie się spotykamy.
Pomoc odpowiedzialnej osobistej i dzielenie się w grupach pozwalają nam, w poszanowaniu naszej różnorodności, pogłębiać codzienną odpowiedź na Boże wezwanie.
Jakie są etapy drogi w Caritas Christi?
Trzyletnia formacja początkowa ma służyć poznaniu powołania Caritas Christi i rozeznaniu, czy odpowiada ono otrzymanemu wezwaniu.
Formacja odbywa się przez dialog w zwykłym środowisku życia i jest zawsze dostosowana do rzeczywistych warunków życia i do osobistego powołania każdej z nas.
Następnie corocznie odnawiane zaangażowania prowadzą do zaangażowania ostatecznego: donacji uznanej przez Kościół.
POCZĄTKI I ROZWÓJ CARITAS CHRISTI
U początków Caritas Christi stoją dwie niecodzienne osobowości: kobieta świecka Juliette Molland (1902 – 1979) i zakonnik O. Joseph – Marie Perrin (1905 – 2002), dominikanin.
Julietta Molland urodziła się na początku ubiegłego stulecia w Noves, małym rolniczym miasteczku koło Awinionu. Tam też upłynęło całe jej życie.
Obdarzona osobowością mocną i szlachetną, żywą inteligencją, pracuje w rodzinnym przedsiębiorstwie i jednocześnie angażuje się w służbę dla swego miasta i parafii. Zajmuje się nauczaniem katechizmu, tworzy grupę Chrześcijańskiej Młodzieży Rolniczej, organizuje lokalne święta, przedstawienia teatralne, w których uczestniczy całą społeczność. Jest także radną w miasteczku.
Przebywszy długą drogę poszukiwań duchowych, Julietta odczuwa bardzo wyraźne wezwanie do całkowitego ofiarowania życia Bogu bez opuszczania świata i zapytuje sama siebie, czy jest to rzeczywiście możliwe...
W 1936 r., w wieku 34 lat spotyka O. J.-M. Perrin i zwierza mu się ze swoich poszukiwań i wątpliwości. Oboje dochodzą do przekonania, że Bóg domaga się od nich założenia czegoś, co Julietta nazywa „świeckim zakonem”. Wspólnie, krok po kroku, definiują cechy charakterystyczne takiego powołania. Przyłącza się do nich kilka młodych kobiet, które odczuwają wezwanie do oddania się Bogu pośród świata.
Dziesięć pierwszych osób z tej grupy poszukujących odprawia rekolekcje i podczas mszy św. 4 sierpnia 1937 r. każda z nich oddaje sie Bogu, aby realizować to nowe dzieło, jeśli taka jest Jego wola.
16 czerwca 1939 r., w święto Najświętszego Serca Pana Jezusa, w obecności biskupa Marsylii, dziesięć kobiet zawiązuje ostatecznie „Unię misyjną małych sióstr św. Katarzyny ze Sieny”, która następnie przyjmie nazwę „Unia Caritas Christi”. Julietta Molland staje się pierwszą odpowiedzialną Unii.
Po kilku latach Julietta odczuwa w głębi serca, że jej zadanie współzałożycielki (wraz z O. Perrin) jest skończone. Pragnie złożyć swoje obowiązki i pozostawi innym członkiniom odpowiedzialność kierowania Instytutem i przedstawiania go w świecie. Po podjeciu decyzji będzie żyć powołaniem Caritas Christi na uboczu i w ciszy.
W 1979 r., po długiej chorobie, Julietta odchodzi do Pana 6 sierpnia, w święto Przemienienia Pańskiego. Spoczywa na cmentarzu w Noves, swoim rodzinnym miasteczku.
W 2002 r. członkinie Caritas Christi na całym świecie obchodziły setną rocznicę urodzin swej założycielki.
Instytut rozwinął się szybko na pięciu kontynentach. Obecnie istnieje w 40 krajach. Wynika stąd wielka różnorodność kultur, mentalności, warunków życia itp. wśród jego członkiń. Lecz ponad różnicami warunków życia, wszystkie odczuwają głeboką jedność, którą stwarzają więzy wspólnego powołania w Caritas Christi. Istotą tego powołania jest obecność i włączenie się we wszystkie rzeczywistości świata oraz „trwanie w miłości Boga, aby Go kochać i budzić miłość do Niego tam, gdzie wyznaczył nam miejsce” (Prawo Życia, art. 1).
Ojciec J.-M. Perrin, współzałożyciel, przez długie lata dawał Caritas Christi oparcie i kapłańską obecność. W swoim nauczaniu niestrudzenie i z mocą głosił „nieskończoną miłosć Boga do wszystkich ludzi” i powołanie wszystkich chrześcijan do świętości.
Usunąwszy się do Małych Sióstr Ubogich w Marsylii, niewidomy od młodości, wszedł spokojnie w światło życia dnia 13 kwietnia 2002 r., w wieku 96 lat. Spoczywa na cmentarzu w Sainte – Baume.
ETAPY W ŻYCIU CARITAS CHRISTI
 |
4 sierpnia 1937 r. |
Dziesięć pierwszych członkiń ofiaruje się Sercu Jezusowemu.
|
16 czerwca 1939 r. |
Pierwsze donacje w obecności biskupa Marsylii.
|
Zielone Święta 1944 r. |
Biskup Marsylii zatwierdza konstytucje Unii Caritas Christi.
|
6 grudnia 1950 r. |
Unia Caritas Christi zostaje uznana jako instytut świecki na
prawie diecezjalnym.
|
19 marca 1955 r. |
Na mocy dekretu Świętej Kongregacji do Spraw Zakonów i
Instytutów Świeckich, Unia Caritas Christi jest ustanowiona
instytutem świeckim na prawie papieskim.
|
19 marca 1979 r. |
Święta Kongregacja do Spraw Zakonów i Instytutów Świeckich
zatwierdza konstytucje Caritas Christi, odnowione po Soborze
Watykańskim II.
Adres kontaktowy:
Maria Taszycka
ul. Retoryka 20/1
31-107 Kraków
Polska
tel +48 12 4221974
